Artikulli ironizon mbi fenomenin e inaugurimeve në Shqipëri, ku fillimisht bëheshin thjesht dy faza inaugurimi—fillimi dhe përfundimi i punimeve. Më pas u zhvillua “segmentimi” me shumë inaugurime të pjesëve të vogla, dhe më vonë inaugurimi i projekteve të papërfunduara apo edhe vetëm fotove dhe ideve. Aktualisht, “inagurohen dëshirat” si pasaportat europiane në vitin 2030, duke reflektuar një realitet ku asgjë nuk përfundon, por gjithçka inspektohet dhe promovon me zhurmë.
Posted inOpinion


